Onze blog
Zelfstandig leven? Dochterlief, dat mag je vergeten! Afdrukken E-mailadres
AddThis Social Bookmark Button

Kijk mama, kijk papa, ik kan het. Tranen springen in je ogen bij die eerste stapjes, de eerste woordjes, fietsen zonder die extra steuntjes, … Maar helaas, het is niet alle kinderen gegeven.

Neem nu de tweejarige Emma. Zij lijdt aan een ziekte waardoor ze niet zelfstandig haar armen kan bewegen. Een eerste keer zelf een hapje eten? Cadeaupapier met groot enthousiasme openrijten? Voor de eerste keer zelf de nieuwjaarsbrieven schrijven? Ik hoor het een gebroken ouderstem al zeggen: “We zullen je moeten helpen Emma”,

Maar dat is dan buiten de materiaalkunde gerekend. Ik kan me het zo voor de ogen halen. Apetrots stelt ze vast dat ze een armpje kan bewegen en … dat tweede ook? Ongelovig begint het experimenteren: een eerste streep met het kleurpotlood; dat eerste hapje “ikke zelf doen” eten – het smossen hoort erbij; een eerste snoepje zelf in de mond steken – dat smaakt naar meer; en de eerste pennenstreek – mooi hé? En voor de ouders een al even mooi moment … de eerste knuffel die ze helemaal zelfstandig heeft gegeven.

Haar held: “Mijn magische armen”.

En die magie is er gekomen dankzij een fantastisch ingenieur die de mogelijkheden van de moderne materiaalkunde heeft gezien, die besefte dat het driedimensionaal printen aan Emma krachtige armen en dus vleugels voor vele mogelijkheden in het leven kan geven.

Een prachtig voorbeeld van hoe materialen nieuwe mogelijkheden genereren en kracht geven,  hoe materiaalkundig ingenieurs wereldwijd dromen verleggen en helpen vorm geven. De krop zit in mijn keel … de beelden zullen het nu wel overnemen …

 

 

 

 
Zin en onzin van sociale media bij schadeanalyses Afdrukken E-mailadres
AddThis Social Bookmark Button

Op uitnodiging van het gerenommeerde internationale tijdschrift “Engineering Failure Analysis” werd door onze zaakvoerder, Dr. ir. Frans Vos, en Mr. Sam Verbeke van Nelissen Grade advocatenassociatie, een artikel geschreven met de voor zich sprekende titel “Sense and nonsense of social media in failure analysis”. De aanleiding voor deze uitnodiging was de deelname van Dhr. Vos en Mr. Verbeke aan de Internationale Conferentie voor Engineering Schadeanalyse ICEFA 2012, van 1 tot 4 juli 2012 in Den Haag (NL), waar zij een presentatie verzorgden in verband met de verdragende gevolgen die het deelnemen aan discussiegroepen op sociale media - zoals facebook, twitter, Linkedin en Sunzu - kan hebben qua aansprakelijkheid, ook in de wereld van de schadeonderzoeken.

De samenvatting van het artikel en de presentatie vindt u hieronder. Bestelling van het volledige artikel is mogelijk via deze link.

 

Linkedin, facebook, twitter, ecademy en gelijkaardige sociale media zijn gemeengoed geworden in onze moderne maatschappij. Bedrijven die nog niet op deze platformen actief zijn, zullen onvermijdelijk achterstand oplopen t.o.v. hun concurrenten die de wereld van de sociale media wel hebben omarmd, bv. in hun marketingstrategie, communicatie met hun klanten en met andere stakeholders.

Ook wat communicatie over technische onderwerpen betreft winnen sociale media aan invloed als platformen voor discussie, uitwisseling van ideeën en ervaring enz. Het is niet anders in de wereld van de schade- en accidentanalyses. Alleen al op Linkedin zijn er verschillende tientallen groepen – open of gesloten – waarop wordt gedebatteerd en gestipuleerd over schadeanalyse in het algemeen, over bepaalde types schade of over schade aan bepaalde producten of installaties in het bijzonder. Maar wat zijn de risico’s van participatie in deze groepen? Zijn alle deelnemers voldoende gekwalificeerd om een advies te geven? Als je een vraag lanceert, is het dan verstandig je eigen antwoord en actieplan samen te stellen, gebaseerd op adviezen die veelal kort en soms zelfs tegenstrijdig zijn? Adviezen in dit soort groepen moeten inderdaad met de nodige omzichtigheid worden benaderd. En wat met de onvermijdelijke juridische gevolgen en allerhande aansprakelijkheden voor iedereen die aan discussies in technisch georiënteerde sociale mediagroepen deelneemt, als vragensteller en/of als adviesverstrekker?

De invloed van sociale media op ons dagelijks leven wordt inmiddels al beschreven door vele wetenschappers, maar de informatie met betrekking tot de invloed van sociale media op strikt technische discussies is veeleer beperkt en zelden beschreven door ingenieurs of andere technisch ervaren mensen. Dr. ir. Vos is zelf reeds vele jaren actief in de sociale media en is een ervaren schadeanalist en consultant over de eigenschappen en toepassing van materialen in onze industrie en maatschappij. Hij zal zijn persoonlijke visie geven over de rol die sociale media effectief kunnen spelen in de wereld van de schadeanalyse en zal tegelijk stilstaan bij de risico’s die gepaard gaan met het ongebreidelde, maar gevaarlijke geloof dat meer en meer mensen hebben dat sociale media al hun dagelijkse technische problemen zullen helpen oplossen.

 

Vertaling van het Engelstalig abstract dat werd ingediend voor ICEFA 2012.

 

Auteurs:

Dr. ir. F.J.H. Vos, Stichter en zaakvoerder Materials Consult bvba

Sam Verbeke, Advocaat, Partner bij Nelissen Grade advocaten, Leuven

 

ICEFA1000x130

 

 
Linkedin Groups voor al uw technische vragen Afdrukken E-mailadres
AddThis Social Bookmark Button

photo-online_communityIk hoor velen onder u het al denken: daar zijn ze weer met die sociale media. Termen zoals facebook, twitter, Linkedin, ecademy … ze bestormen bijna dagelijks uw oren. Vele mensen - ingenieurs en technici niet in het minst - hebben zo hun bedenkingen bij dat sociale media wereldje dat bulkt van nieuwe marketingopportuniteiten, dat mogelijkheden geeft om snel en efficiënt informatie te delen en toelaat om eenvoudig en gebruiksvriendelijk de uw nabije en de verre wereld van vrienden, leveranciers en concurrenten te volgen. Het lijkt wel een optocht van niets dan voordelen. Wie niet mee is … is gezien, zo lijkt het wel. En niets is minder waar. Jongeren zijn er vliegensvlug mee weg en delen er vingervlug allerhande informatie. Vele consumentenproducten worden groot dankzij het via de sociale media beïnvloeden van de jonge generatie; en ook in de meer industriële wereld is aanwezig zijn op de sociale media een ‘must’ als je wil verkopen aan de komende generatie en vele generaties daarna.

Maar enig scepticisme kan nooit kwaad. Delen kan ver gaan. Niet alleen loopt de privacy van menig jongere en vooruitstrevende dertiger of veertiger gevaar, niet alleen loert big brother nu om de hoek op elke hoek van de virtuele wereldkaart, maar ook stijgt het risico dat u zich naar verkeerde conclusies laat leiden door zelfverklaarde specialisten of een overdaad aan, veelal onvolledige informatie die te vinden is op het wwweb, inclusief allerhande zogenaamd gespecialiseerde ‘groepen’ op de sociale media.

In de wereld van de schadeanalyse is het niet anders. Op Linkedin zijn er inmiddels vele groepen te vinden die zich bezighouden met schadeanalyses in het algemeen of schadeanalyses van bepaalde fenomenen of producten in het bijzonder. Met mijn nederige excuses aan de sociale media goeroes die graag beweren dat via die groepen een oplossing kan worden gevonden voor al uw problemen, graag toch enige randbemerkingen, ja, zelfs enkele waarschuwingen aan zij die denken dat ze via die groepen een antwoord gaan vinden op vragen zoals ‘Waardoor is de schade ontstaan?’, ‘Wat is het risico dat die schade opnieuw gaat optreden?’ of ‘Wat kunnen we eraan doen?’:

  • Realiseer u dat in die groepen soms ook mensen actief zijn die ‘zogezegd’ specialist zijn, maar eigenlijk onvoldoende in de materie thuis zijn om u zinvol van antwoord te kunnen dienen. Informeer u dus eerst met wie u te maken hebt en wat hun achtergrond is alvorens u klakkeloos een antwoord op uw prangende vraag als ‘betrouwbaar’ bestempelt.
  • Als alle antwoorden enigszins op elkaar lijken, is het puur menselijk om daar uw eigen antwoord uit te distilleren. Realiseer u echter dat in de verschillende antwoorden soms belangrijke subtiliteiten zitten en aangezien vele kleine verschillen een groot verschil kunnen maken, kunnen ze u ook op het totaal verkeerde been zetten.
  • Vragen die in zulke groepen worden gesteld, bevatten quasi nooit voldoende informatie om, voor zij die al op verantwoorde wijze zouden willen antwoorden, ook maar aan een begin van antwoord te denken. Het enige zinvolle antwoord zouden dan bijkomende vragen zijn, zoiets in de trend van “ik heb ook die, en die, en die, en … gegevens nodig om op uw vraag te kunnen antwoorden”. Foto’s van uw installaties, constructieplannen, procesdata etc. Gaat u blindelings al die informatie geven? Hopelijk niet, want in de openheid en vingervlugheid van de sociale media zou u al snel bedrijfsgeheimen en aanverwanten in de groep meedelen.
  • En wat met uw juridische aansprakelijkheid als u zomaar gebruik maakt van een amalgaam van antwoorden om daar uw eigen ogenschijnlijke waarheid uit te distilleren? Nee, ik heb het dan niet over auteursrechten, maar over uw verantwoordelijkheid indien u op basis van onvolledige, soms zelfs onjuiste informatie tot conclusies en hun implementatie zou overgaan?
  • En dan heb ik het nog niet gehad over de verantwoordelijkheid van zij die antwoorden met een ogenschijnlijk pasklaar antwoord op uw prangende vraag.

U leest het … met adviesgroepen in de sociale media dient voorzichtig te worden omgegaan. Voor u het weet glijdt u onderuit, zelfs als u denkt dat het gestrooide zout wel zal volstaan. Voor bepaalde vakgebieden zijn dergelijke groepen ongetwijfeld een verrechtvaardigde zegen, maar voor het oplossen van uw technische vragen zou ik toch niet over een nacht ijs gaan. Consulteer steeds specialisten die van wanten weten en aan wie u in vertrouwen alle van belang zijnde informatie kan geven.

En laat me duidelijk zijn … sociale media zijn niet alleen voor de marketeers, maar de laatste maanden ook voor de mensheid een zegen. Alleen moeten we er zelfbewust en in wijsheid mee omgaan, opdat de zegen niet hier en daar in kleine of enorme schade zou overgaan.

 

 

 

Dr. ir. Frans Vos

Zaakvoerder Materials Consult

 
Minister vergelijkt onderzoek naar kanker met onderzoek naar corrosie Afdrukken E-mailadres
AddThis Social Bookmark Button

Het overkomt me niet vaak: gevoelens van afgrijzen en gevoelens van sympathie die toch een grond van samenhorigheid bevatten. Deze keer werden ze veroorzaakt door een uitspraak van Dr. Abdulhussain Mirza, minister van Energie van het koninkrijk Bahrein. Ik citeer:

“De medische wereld en onderzoeksinstellingen wereldwijd geven jaarlijks miljoenen dollars uit om behandelingen te vinden voor ziektes, vooral kanker. De mensheid moet gelijkaardige inspanningen leveren om de kanker van metalen te genezen – corrosie”.

Ik ben het volledig met u eens dat een vergelijking maken tussen levensreddende onderzoeksinspanningen en inspanningen om corrosie te bestrijden enigszins uit proportie is, maar zelf ingenieur zijnde kan ik het standpunt van de minister wel ergens begrijpen. Op wereldvlak kost corrosie ons jaarlijks biljoenen euro’s verlies. Die verliezen zitten niet alleen in verloren productie, herstelkosten, veiligheidsmaatregelen en eventuele milieuschade, maar minstens evenveel in door corrosie veroorzaakte arbeidsongevallen en de daaraan gekoppelde medische en morele kosten. Corrosie is slechts het begin van iets dat, in het slechtste geval, evenzeer tot grote medische kosten kan leiden.

geroeste_auto_in_veldAls u nu denkt dat u zich bij voorgaande enkel grote industriële installaties moet inbeelden, hebt u het helemaal mis. Dat we bv. dagelijks met onze auto van en naar het werk kunnen rijden zonder dat onze carrosserie uiteenvalt of zonder dat de assen breken, hebben we voor een heel groot deel te danken aan een goede materiaalselectie en allerhande methodes om onze metalen tegen corrosie te beschermen. Zonder goede laklagen zou onze carrosserie al snel worden aangetast. De selectie van het staal waaruit de assen worden gemaakt, houdt niet alleen rekening met de beoogde sterkte, maar ook met zijn corrosiegedrag. En jawel, de automobielnijverheid en vele universitaire laboratoria besteden jaarlijks miljoenen euro’s om aan corrosie het hoofd te bieden, of beter uitgedrukt, te zorgen dat we de corrosie aan onze wagens kunnen voorkomen. Om de lijn van de minister door te trekken: Noem corrosiepreventie gerust de preventieve gezondheidszorg van de metaalkunde, noodzakelijk om de ziekte ‘corrosie’ te bestrijden en noodzakelijk om de hiervoor geschetste mogelijke gevolgen van corrosie te voorkomen.

Dus, ondanks mijn initiële gemengde gevoelens, vind ik de vergelijking helemaal zo slecht nog niet. De enorme schade die corrosie jaarlijks aanricht aan onze maatschappij en onze planeet is moeilijk menselijk te bevatten. Onderzoek naar corrosie en corrosiepreventie is noodzakelijk en zal dat blijven zolang metalen onze technologische maatschappij beheersen … dus voor altijd. Het verstrekken van meer financiële middelen door overheid en industrie is daarbij geen wens, maar een strikte noodzaak.

 

Dr. ir. Frans Vos

General Manager Materials Consult

 

Meer informatie:

Het artikel met de quote

Studie i.v.m. de kosten van corrosie - World Corrosion Organisation WCO

Studie ivm de kosten van corrosie in de Verenigde Staten - National Association of Corrosion Engineers NACE

 
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>

Pagina 7 van 12
NederlandsEnglish