Een oplossing voor het verkeersinfarct Afdrukken E-mailadres
AddThis Social Bookmark Button

file

“De havens van Antwerpen en Rotterdam voorzien in de toekomst extra mogelijkheden voor pijplijntransport, ook tussen beide havens”. “In de Eemsdelta moet een heuse buizenzone - waarin tot 20 leidingen langs elkaar lopen in eenzelfde ondergrondse zone - Eemshaven als haven met grote diepgang verbinden met Delfzijl als groeiende zone voor chemische industrie”. Het waren beloftevolle beloftes die ik enige tijd geleden mocht optekenen tijdens een Gildedag van het Buisleiding Industrie Gilde.

Tot mijn grote verbazing bleken voorgaande projecten echter 100% voorbehouden voor gas- en vloeistoftransporten, waarbij geen enkele kubieke millimeter was voorzien voor transport van bulkgoederen, lees: containers, steenkolen, ertsen, poeders enz. Het argument: “niet rendabel”.

Niet rendabel zegt u? Vanuit het puur economische standpunt van de individuele havens kan dat misschien opgaan, maar met de immer stilstaande Antwerpse en Rotterdamse ring en de dichtslibbende E19/A16 tussen Antwerpen en Rotterdam als kritisch verkeersinfarct wordt daarbij blijkbaar geen rekening gehouden. Nochtans is de economische kost van files meer en meer desastreus aan het worden in onze vlakke landen. En wat gezegd over de maatschappelijke en ecologische kost? “Dat is een kost die de overheden moeten dragen” klinkt het dan in koor vanuit de havenbedrijven. Is het misschien niet eerder een gedeelde verantwoordelijkheid? Een toe te juichen groei van de havens leidt immers onvermijdelijk tot verdere congestie van onze auto-, water- en spoorwegen. De havens blijken daarbij vooral te mikken op een uitbreiding van het transport over water en over het spoor, daarbij de fileproblematiek, ons milieu en onze verkeersstress compleet negerend. Is dat maatschappelijk verantwoord ondernemen? 

Enfin … ik ben geen verkeersdeskundige en heb van planologie geen kaas gegeten, maar toch … als materiaaldeskundige weet ik wel dat pijpleidingen heel wat meer kunnen dan gassen en vloeistoffen transporteren. Technisch zijn er quasi geen belemmeringen om ook bulkgoederen ondergronds te transporteren. Neem nu bv. de Scheldelaan, een belangrijke verkeersader doorheen het Antwerps havengebied. Die Scheldelaan is dringend aan vernieuwing toe. Waarom dan niet onmiddellijk er een betonnen koker onder steken met geautomatiseerde systemen voor het transport van bv. containers en andere bulkgoederen? Nog een idee: ondergrondse shuttles die de vele arbeiders vanuit treinstations en randparkings naar de bedrijven brengen; vergelijk het met de vele shuttlediensten die luchthaventerminals verbinden. Voor die 10 à 15 minuten moet dat toch kunnen? Als je dan bovengronds transport tot het noodzakelijke minimum beperkt, zou er ruimte vrijkomen voor nieuwe bedrijven – dus economie – en … extra groen.

Beste havenbedrijven “en” overheden, als u nu eens niet alleen de economische, maar ook de ecologische en maatschappelijke kost in overweging zou nemen, dan zou u ons tenminste op een correcte, doordachte en maatschappelijke verantwoorde wijze kunnen informeren. Ondergronds bulktransport biedt veel meer economische mogelijkheden dan dat u nu laat uitschijnen, de duurzame samenleving en onze gezondheid – dus onze economische prestaties – zullen er bovengronds alleen maar wel bij varen.

Dr. ir. Frans Vos

Zaakvoerder Materials Consult bvba

 
NederlandsEnglish